Szczegóły
Kategoria: Kościół
Super User
Odsłony: 2976

Spis treści

Strona 8 z 8

Krypta


 

Z tyłu kościoła, pod prezbiterium, znajduje się krypta grobowa rodziny Stadnickich i Dembowskich. Nad wejściem figuruje napis: O Boże spraw to aby przez pokorne modły Kościoła Twego dostaliby przebaczenie, którego zawsze pragnęli. Na ścianie głównej krypty znajduje się herb rodziny Stadnickich. Wewnątrz jest osiem dość dobrze zachowanych grobów, z czego jeden jest pusty. Spoczywają tutaj: Franciszek hrabia Humnicki, ojciec Heleny Humnickiej, żony Zygmunta Dembowskiego; Rozalia Stadnicka, matka Heleny Humnickiej; Aleksander Stadnicki; Jan Stadnicki z Boratyna, brat Aleksandra; oraz Helena Humnicka i jej mąż Zygmunt Dembowski. Niestety, płyta epitafijna Aleksandra uległa zniszczeniu w czasie I wojny światowej i do tej pory udało się odszukać tylko 4 jej kawałki. Ponadto groby zostały otwarte i splądrowane, nie tylko podczas wojny, ale także w czasach późniejszych. Całkowitemu zniszczeniu uległy również płyty grobów Heleny oraz Zygmunta, ale odnowił je ich syn, Ignacy, zapewne w latach 20. XX w. Z oryginalnej tablicy zostało tylko kilkanaście fragmentów. Nie udało się ustalić, czyje zwłoki kryjet siódmy grób, ale najpewniej spoczywa tam Amelia Siemiańska, żona Aleksandra i fundatorka kościoła św. Trójcy. Opis krypt z Inwentarza ... z 1869 brzmi następująco: Za wielkim ołtarzem murowany sklepiony cegłą z posadzką ceglaną, malowany popielato, zawiera w sobie osiem pieczar, pokryty blachą żelazną pokostowany, na wierzchu z krzyżem kamiennym z podwójnemi drzwiami, jedne w samym grobowcu jednoskrzydło-we, na żelaznych hakach z zawiasami żelaznemi ze skublem do zamykania na kłódkę, drugie drzwi z samego wchodu dwuskrzydłowe całkiem żelazne z hakami i zawiasami żelaznemi z zamkiem na dwa spusty do odmykania i zamykania pokostowane na czarno.

       
 Tablice epitafijne - pozostałości z tablicy epitafijnej Aleksandra Stadnickiego, któremu dedykowany jest kościół
św. Trójcy.   
      
  Wejście do krypty z oryginalnymi drzwiami z 1865 r.  Wejście do krypty z oryginalnymi drzwiami z 1865 r. -  wejście po remoncie.