Szczegóły
Kategoria: Historia
Super User
Odsłony: 1791

Spis treści

Strona 2 z 4

Pierwsza wzmianka
o miejscowości.

 

… Ponieważ Kosienice mogą poszczycić się wielowiekową historią, chcieliśmy ocalić od zapomnienia i utrwalić w pamięci mieszkańców –  i nie tylko, najważniejsze wydarzenia naszej społeczności na przestrzeni dziejów oraz jej dziedzictwo kulturowe.

/ autorzy publikacji
Józef Hordowski, Jadwiga Hordowska /

 

Zgoda autorów na reprodukcję materiałów /w formie treści i fotografii/ na stronie
www.parafia-kosienice.cba.pl

Rok Pański 1390

Pierwszy dokument, w którym możemy odnaleźć wzmiankę o Kosienicach, pochodzi z 23 IV 1390 r., kiedy to Conrado haerede de Kusiennicze był świadkiem w sprawie niejakiego Jaśka Kustra, dziedzica zamku krzeszowskiego, który powierzył Michałowi lokację wsi Wierzawice na prawie magdeburskim. Następna wzmianka pochodzi z 1392 r. W dniu 19 VIII 1399 r. Konrad z Ziębic (Munsterberg) i jego żona Petronella utworzyli parafię i ufundowali kościół pod wezwaniem św. Trójcy. Kosienice był już dużą zapewne osadą licząca ponad 100 osób, skoro była godna posiadać kościół parafialny. Z 1402 r. zachował się inny dokument, gdzie Konrad z Kosienic zaświadcza, że Mikołaj Pstrowski sprzedał Abrahamowi z Dunajca wieś Orzechowce wraz z „siedliskiem” Czajków. Konrad, potomek wójtów dziedzicznych z Munsterberga (Ziębic) na Śląsku, osiadł w drugiej połowie XIV stulecia na Ziemi Przemyskiej, gdzie kupił Kosienice, Zabłotce, Boratyn, Batycze i wiele innych osad. Prawdopodobnie zajmował się handlem, a jako szlachcic – 4 I 1397 r. został wojewodą (burgrabią) przemyskim; wśród szlachty przemyskiej wymieniany do 1436 r.; zmarł niedługo później.1 Wydaje się, iż Kosienice były główną siedzibą jego rodu.2 Konrad miał pięcioro dzieci, w tym czterech synów i córkę. Córka, Katarzyna, wyszła za mąż za Zygmunta Ptaczka z Jankowic, a synowie, Kunrad, Fryderyk, Jerzy i Mikołaj, około 1415 r. dokonali podziału majątku po ojcu. To właśnie najstarszy z synów, Kunrad vel Konrad, dał początek rodowi Kusienickich. Dokładnie nie wiadomo, z jakiej jednostki administracyjnej została wydzielona parafia Kosienice, ale najprawdopodobniej z parafii Pruchnik, ze względu na obecność ks. Bernarda, plebana pruchnickiego, w czasie sporządzania dokumentu erekcyjnego. Dla zabezpieczenia bytu plebana przeznaczyli fundatorzy jeden łan (20–25 ha) pod karczunek, a ponadto pola, staw i karczmę. Chłopi zobowiązani byli do odrabiania pańszczyzny na rzecz plebana. Kościół zlokalizowany był prawdopodobnie w tym samym miejscu, co obecny kościół parafialny. Wskazuje na to opis miejsca lokalizacji w dokumencie erekcyjnym.

Herb rodu Kusienickich, nazywany Ramułtem, pierwotnie przedstawiał tarczę o czerwonym polu z krzyżem św. Andrzeja, na nim znajdowało się pięć róż pięciolistnych, a nad hełmem w koronie – pawi ogon. Od nazwy herbu część rodu przyjęła nazwisko, bowiem w XVI w. pojawiają się Ramułtowie z Trójczyc. 

 

1 Fenczak A. 2003. W obliczu zmian geopolitycznych (1340– 1389). [w:] Dzieje Przemyśla (1340–1772), część I. U schyłku średniowiecza (red. F. Kiryk), Przemyśl.
2 Sperka J. 2011. Zarys migracji rycerstwa śląskiego na ziemie Rusi Koronnej w okresie panowania Władysława Jagiełły. Zarys migra-cji rycerstwa śląskiego na ziemie Rusi Koronnej w okresie panowania Władysława Jagiełły, „Kняжа доба. Історія і культура”, Вип. 4, Львів.